شنبه ۱۳ اردیبهشت ۰۴ ۱۴:۵۹
من دانشگاه نرفتم، درس دندونپزشکی هم نخوندم، ولی تصمیم گرفتم وارد دنیای دندون بشم؛ اون هم از مسیر دستیار دندانپزشک شدن. برای شروع، توی یه دوره شرکت کردم که کلی چیز جدید یاد گرفتم، ولی تازه وقتی وارد فضای واقعی مطب شدم، فهمیدم اصل ماجرا از اینجا شروع میشه.
کار دستیار دندانپزشک فقط گرفتن وسایل یا ضدعفونی کردن محیط نیست. روز به روز دارم یاد میگیرم چطور حرفهایتر باشم، چطور سریعتر متوجه نیاز دکتر بشم، و چطور با آرامش توی شرایط پر استرس، درست عمل کنم.
یکی از مهمترین چیزهایی که تجربه بهم یاد داده اینه که حین کار با دکتر، زیاد صحبت کردن ممنوعه! نه اینکه نباید حرف زد، ولی باید اونقدری با دکتر هماهنگ باشی که با یه نگاه، یه اشاره، یا یه کلمهی کوتاه بفهمی چی میخواد. این یعنی یه نوع ارتباط قوی و بیکلام که فقط با تمرین و دقت به دست میاد.
فضای کاری ما ساده نیست. خیلی وقتها با خونریزی و شرایط حساس طرفیم. باید آمادگی روحی و بدنی داشته باشی که با خونسردی فضا رو کنترل کنی. همیشه باید وسایل استریل و آماده باشن؛ از پنبه و گاز گرفته تا توربین، ساکشن و... حتی دستگاههایی مثل ایمپلنت، پیزو سرجری، کند مَدل، آمالگاممیکسر، لایتکیور، اتوکلاو و خیلی ابزار دیگه، بخشی از زندگی روزمرهمون شدن.
یه نکته دیگه که هیچکس از بیرون نمیبینه، غرغرهای بعضی دکترهاست! خب، دندونپزشکی کار پرفشاریه و گاهی دکترها عصبی میشن، ولی بهعنوان دستیار باید یاد بگیری چطوری با این شرایط کنار بیای، تحملت بره بالا و بتونی خونسرد بمونی.
با همهی سختیاش، من عاشق این کارم. چون هر روز دارم چیزی یاد میگیرم، حس مفید بودن دارم، و دارم مسیریو میرم که شاید یه روز توش خیلی حرفهای بشم. این مسیر آسون نیست، ولی ارزششو داره. اگه تو هم دنبال یه شغل پرجنبوجوش و پرچالش ولی پر از یادگیری هستی، دستیار دندانپزشک شدن میتونه یه انتخاب خوب برات باشه.